พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุมมาปุปผิยวรรค
๕. นิมิตตสัญญกเถราปทาน (๓๒๕) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอุมมาปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุมมาปุปผิยวรรค นิมิตตสัญญกเถราปทาน (๓๒๕) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๙๙–๕๐๑
[๒๔] พระสัพพัญญูโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชนได้ตรัสดังนี้ ครั้น ทรงพร่ำสอนเราอย่างนี้แล้ว ได้เสด็จเหาะขึ้นสู่เวหาสไป[๒๕] เราชำระจิตให้บริสุทธิ์ก่อนแล้ว ทำจิตให้เลื่อมใสในภายหลัง ด้วยความเลื่อมใสแห่งจิตนั้น เราได้เข้าถึงชั้นดุสิต[๒๖] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เรายังจิตให้เลื่อมใสในกาลใด ด้วยกรรมในกาลนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญา ในพระพุทธเจ้า[๒๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระยัญญสามิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ยัญญสามิกเถราปทานที่ ๔
๕. นิมิตตสัญญกเถราปทาน
บุพประวัติของพระนิมิตตสัญญกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งสัญญาในพระพุทธเจ้า
(ท่านพระนิมิตตสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๒๗} [๒๘] เราอยู่ในอาศรมใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา เราได้เห็นกวางทอง เที่ยวเดินอยู่ในไพรวัน
[๒๙] เราจึงทำจิตให้เลื่อมใสในกวางทอง แล้วจึงระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้เจริญที่สุดในโลก เราระลึกถึงพระพุทธเจ้าอื่น ๆ ด้วยจิต อันเลื่อมใสนั้น[๓๐] คือ พระพุทธเจ้าในอดีต ในปัจจุบัน และในอนาคต พระพุทธเจ้า ๓ ประเภทนั้นย่อมไพโรจน์ดังพญาเนื้อฉะนั้น[๓๑] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยสัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระพุทธเจ้า[๓๒] ในกัปที่ ๒๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็น ใหญ่ในแผ่นดินพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าอรัญญสัตตะ มีกำลังมาก[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระนิมิตตสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ นิมิตตสัญญกเถราปทานที่ ๕
๖. อันนสังสาวกเถราปทาน
บุพประวัติของพระอันนสังสาวกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายภิกษา
(ท่านพระอันนสังสาวกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๒๘} [๓๔] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ เช่นกับ แท่งทองคำอันมีค่า มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ เสด็จดำเนินอยู่ระหว่างร้านตลาด[๓๕] เราจึงนมัสการพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระประสงค์สำเร็จทุกอย่าง ไม่ทรงหวั่นไหว ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร แล้วนิมนต์พระมหามุนีนั้นให้เสวยโภชนาหาร[๓๖] ในกาลนั้น พระมุนีผู้มีพระกรุณาในโลกได้ตรัสกะเรา เราทำ จิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าแล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัป[๓๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษา[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอันนสังสาวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ อันนสังสาวกเถราปทานที่ ๖
จบ ๕. นิมิตตสัญญกเถราปทาน (๓๒๕)