พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุปาลีวรรค
๔. สันนิฏฐาปกเถราปทาน (๔๔) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอุปาลีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุปาลีวรรค สันนิฏฐาปกเถราปทาน (๔๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๖๒–๑๖๓
๔. สันนิฏฐาปกเถราปทาน
บุพประวัติของพระสันนิฏฐาปกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลแฟง
(ท่านพระสันนิฏฐาปกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๔๖} [๗๐] เราทำกระท่อมไว้ในป่าอยู่ในระหว่างภูเขา สันโดษด้วยลาภ และความเสื่อมลาภ ด้วยยศและความเสื่อมยศ[๗๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าปทุมุตตระผู้รู้แจ้งโลก เป็นผู้ควรรับเครื่อง บูชา เสด็จมาในสำนักของเราพร้อมด้วยภิกษุ ๑๐๐,๐๐๐ รูป[๗๒] เมื่อพระมหานาคพระนามว่าปทุมุตตระผู้อุดมเสด็จเข้ามา เรา ได้ปูลาดเครื่องลาดหญ้าถวายแด่พระศาสดา[๗๓] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ถวายผลแฟงและน้ำฉัน แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ชื่อตรง ด้วยจิตอันผ่องใส[๗๔] ในแสนกัปแต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใด ด้วยผลทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลแฟง[๗๕] ในกัปที่ ๔๑ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่งทรง พระนามว่าอรินทมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๗๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
นัยว่า ท่านพระสันนิฏฐาปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ สันนิฏฐาปกเถราปทานที่ ๔
๕. ปัญจหัตถิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระปัญจหัตถิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบัว ๕ กำ
(ท่านพระปัญจหัตถิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๔๗} [๗๗] พระสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่าสุเมธ ผู้มีพระจักษุทอดลง ตรัส พอประมาณ มีสติ ทรงสำรวมอินทรีย์ เสด็จมาในระหว่าง ร้านตลาด[๗๘] ชนทั้งหลายได้เอาดอกบัว ๕ กำทำเป็นพวงมาลัยให้แก่เรา เรา เลื่อมใสได้เอาดอกบัวบูชาพระพุทธเจ้าด้วยมือทั้งสองของตน[๗๙] และดอกไม้เหล่านั้น เรายกขึ้นเป็นหลังคาเพื่อพระศาสดา พระองค์นั้น ดอกไม้ทั้งหลายแวดล้อมพระมหานาค ดังศิษย์ ทั้งหลายแวดล้อมอาจารย์ฉะนั้น[๘๐] ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ เราบูชาด้วยดอกไม้ใด ด้วยผลกรรมนั้น เรา ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า[๘๑] ในกัปที่ ๒,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็น กษัตริย์ ๕ พระองค์ มีกำลังมาก มีพระนามว่าหัตถิยะ
จบ ๔. สันนิฏฐาปกเถราปทาน (๔๔)