arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อุทกาสนทายิวรรค

๔. กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอุทกาสนทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อุทกาสนทายิวรรค กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๐๑–๔๐๒

หน้า ๔๐๑

๔. กิลัญชทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระกิลัญชทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการให้เสื่อลำแพน

(ท่านพระกิลัญชทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๓๖} [๑๔] ในกาลนั้น เราเป็นช่างสานอยู่ในนครติวราอันน่ารื่นรมย์ หมู่ชน ในนครนั้นเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ส่องแสงสว่างในโลก[๑๕] หมู่ชนเที่ยวแสวงหาเสื่อลำแพนเพื่อบูชาพระโลกนาถ เราได้ ให้เสื่อลำแพนแก่ชนทั้งหลายผู้ทำพุทธบูชา[๑๖] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้เสื่อลำแพน[๑๗] ในกัปที่ ๗๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าชลันธระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกิลัญชทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ กิลัญชทายกเถราปทานที่ ๔

หน้า ๔๐๒

๕. เวทิทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเวทิทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสร้างไพที

(ท่านพระเวทิทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๓๗} [๑๙] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ให้ช่างสร้างไพทีไว้ที่ต้นพระโพธิ พฤกษ์อันสูงส่งของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี[๒๐] เพราะเราได้ให้ช่างสร้างไพที ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที[๒๑] ในกัปที่ ๑๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสูริยสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเวทิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เวทิทายกเถราปทานที่ ๕

จบ ๔. กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔)