๖. อาสนถวิกเถราปทาน (๓๑๖) เล่ม ๓๒

เจติยํ อุตฺตมํ นาม สิขิโน โลกพนฺธุโน

อรญฺเญ อิรีเณ วเน อนฺธาหิณฺฑามหํ ตทา.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นผู้บอด เที่ยวค้นหาพระเจดีย์ชื่อว่าอุตตมะ ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ในไพรวันซึ่งเป็นป่าใหญ่

ปวนา นิกฺขมนฺเตน ทิฏฺฐํ สีหาสนํ มยา

เอกํสํ อญฺชลึ กตฺวา สนฺถวึ <1122> โลกนายกํ.

ข้าพเจ้าออกจากป่าใหญ่ ได้พบพระแท่นสีหาสน์ จึงทำหนังสัตว์เฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ประนมมือสรรเสริญพระพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ทิวสภาคํ ถวิตฺวาน พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน อิมํ วาจมุทีรยึ.

ครั้นสรรเสริญพระพุทธเจ้าซึ่งเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ในส่วนกลางวันแล้ว ก็มีจิตร่าเริง เบิกบาน ได้เปล่งวาจานี้ว่า

นโม เต ปุริสาชญฺญ นโม เต ปุริสุตฺตม

สพฺพญฺญูสิ มหาวีร โลกเชฏฺฐ นราสภ.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษผู้สูงสุด ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคผู้มีความเพียรมาก ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน พระองค์เป็นพระสัพพัญญู

อภิตฺถวิตฺวา สิขินํ นิมิตฺตกรเณนหํ

อาสนํ อภิวาเทตฺวา ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข.

ข้าพเจ้าได้สรรเสริญพระพุทธเจ้า พระนามว่าสิขี ด้วยการทำนิมิตอภิวาทอาสนะแล้ว บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ถวึ วทตํ วรํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โถมนาย อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้สรรเสริญพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริญกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลายไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ

สตฺตวีเส อิโต กปฺเป อตุลฺยา <1123> สตฺต อาสุ เต

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๒๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ ชาติ พระนามว่าอตุลยะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อาสนสนฺถวิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อาสนสนฺถวิกตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอาสนสันถวิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อาสนสันถวิกเถราปทานที่ ๖ จบ