๔. สัตตกทัมพปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

สัตตกทัมพปุปผิยเถราปทานที่ ๔ (๔๒๔)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกกระทุ่ม ๗ ดอก

[๑๔] มีภูเขาชื่อทัมพะ อยู่ในที่ไม่

ไกลภูเขาหิมวันต์ พระปัจเจกพุทธเจ้า ๗ องค์อาศัยอยู่ที่ข้างภูเขานั้น

เราเห็นดอกกระทุ่มจึงประนมมือไหว้แล้ว

หยิบเอามา ๗ ดอก ได้เรี่ยรายลงด้วยจิตอันเปี่ยม

เพราะกรรมที่เราได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และ

เพราะความตั้งเจตนาไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว

ได้ไปยังดาวดึงสพิภพ

ในกัปที่ ๙๔ แด่กัปนี้ เราได้กระทำกรรม

ใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเล

นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสัตตกทัมพปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบสัตตกทัมพปุปผิยเถราปทาน

โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๕ (๔๒๕)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายหงอนไก่

[๑๕ ] เมื่อก่อน เรากับบิดาและปู่ เลี้ยง

ชีพด้วยการฆ่าปศุสัตว์ กุศลกรรมของเราไม่มี

ใกล้กับที่อยู่ของเรา พระพุทธเจ้าผู้นำ

ชั้นเลิศของโลก พระนามว่าติสสะ ผู้มีพระปัญญาจักษุ ได้ทรงแสดงรอยพระบาทไว้ ๓ รอย เพื่ออนุเคราะห์

เราได้เห็นรอยพระบาทของพระศาสดา

พระนามว่าติสสะ ที่พระองค์ทรงเหยียบไว้ เป็นผู้ร่าเริงมีจิตยินดี ยังจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท

เราเห็นต้นหงอนไก่ ที่ขึ้นมาจากแผ่นดิน

มีดอกบานแล้ว จึงเด็ดมาพร้อมทั้งยอด บูชารอยพระบาทอันประเสริฐสุด

เพราะกรรมที่เราได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และ

เพราะครามตั้งเจตนาไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วไปสู่ดาวดึงสพิภพ

เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือมนุษย์ในกำเนิดนั้น ๆ เรามีผิวกายเหมือนสีดอกหงอนไก่ มีรัศมีมีเป็นแดนซ่านออกจากตน

ในกัปที่ ๒ แต่กัปนี้ เราได้ทำกรรมใด

ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการบูชารอยพระพุทธบาท