๘. ธชทายกเถราปทาน (๕๘) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส โพธิยา ปาทปุตฺตเม

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน ธชมาโรปยึ อหํ.

ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง เบิกบาน ได้ยกธงขึ้นปักไว้ที่โคนต้นโพธิ์ ซึ่งเป็นต้นไม้ประเสริฐของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ปตปตฺตานิ <571> คณฺหิตฺวา พหิทฺธา ฉฑฺฑยึ อหํ

อนฺโตสุทฺธํ พหิสุทฺธํ สุวิมุตฺตํ อนาสวํ.

ข้าพเจ้าเก็บใบโพธิ์ที่หล่นนำไปทิ้งภายนอก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้หมดจดทั้งภายในทั้งภายนอก ผู้หลุดพ้นดีแล้ว หาอาสวะมิได้

สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ อวนฺทึ โพธิมุตฺตมํ

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห.

ข้าพเจ้าได้ไหว้ต้นโพธิ์ที่ประเสริฐ เหมือนได้อภิวาทพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เฉพาะพระพักตร์

ภิกฺขุสํเฆ ฐิโต สตฺถา อิมา คาถา อภาสถ

อิมินา ธชทาเนน อุปฏฺฐาเนน จูภยํ.

ผู้เป็นพระศาสดาประทับยืนในท่ามกลางหมู่ภิกษุ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ด้วยการถวายธงและด้วยการบำรุงทั้ง ๒ อย่างนี้

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ โส น คจฺฉติ

เทเวสุ เทวโสภคฺยํ อนุโภสฺสตฺยนปฺปกํ.

เขาจะไม่ไปเกิดยังทุคติตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป จักเสวยทิพยสมบัติมิใช่น้อยในหมู่เทวดา

อเนกสตกฺขตฺตุญฺจ ราชา รฏฺเฐ ภวิสฺสติ

อุคฺคโต นาม นาเมน จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ.

และเขาจักได้เป็นพระราชาในแว่นแคว้นหลายร้อยชาติ จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าอุคคตะ

สมฺปตฺตึ อนุโภตฺวาน สุกฺกมูเลน โจทิโต

โคตมสฺส ภควโต สาสเนภิรมิสฺสติ.

เขาครั้นเสวยสมบัติแล้ว ถูกกุศลมูลตักเตือน จักยินดียิ่งในศาสนาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

ปธานํ ปหิตตฺโตมฺหิ อุปสนฺโต นิรูปธิ

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

ข้าพเจ้ามีจิตเด็ดเดี่ยวเพื่อบำเพ็ญเพียร สงบระงับ ไม่มีอุปธิ ทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้าย อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เอกปญฺญาสสหสฺเส กปฺเป อุคฺคตสวฺหยา <572>

ปญฺญาสสตสหสฺเส ขตฺติยา เขมสวฺหยา.

ในกัปที่ ๑,๐๕๑ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นกษัตริย์หลายพระองค์ มีพระนามว่าอุคคตะ ในกัปที่ ๑,๑๕๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นกษัตริย์หลายชาติมีพระนามว่าเขมะ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธชทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ธชทายกตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระธชทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ธชทายกเถราปทานที่ ๘ จบ