พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ภิกขทายิวรรค
๖. อุทกปูชกเถราปาน (๑๐๖) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในภิกขทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๖. อุทกปูชกตฺเถราปทาน
๖. อุทกปูชกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระอุทกปูชกเถระ
(พระอุทกปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ภิกขทายิวรรค อุทกปูชกเถราปาน (๑๐๖) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๙๖–๑๙๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๕๔–๒๕๕
สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส
ฆตาสนํว ชลิตํ อาทิตฺตํว หุตาสนํ.
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ รุ่งเรืองดังเปลวไฟ ดังถ่านบูชาไฟอันสว่างเจิดจ้า กำลังเสด็จเหาะไปในอากาศ
ปาณินา อุทกํ คยฺห อากาเส อุกฺขิปึ อหํ
สมฺปฏิจฺฉิ มหาวีโร พุทฺโธ การุณิโก มยิ. <690>
ข้าพเจ้าได้เห็นแล้วจึงใช้ฝ่ามือกอบน้ำ แล้วซัดขึ้นไปในอากาศ พระพุทธเจ้าผู้ทรงมีความเพียรมาก มีพระกรุณาในข้าพเจ้า ทรงรับไว้แล้ว
อนฺตลิกฺเข ฐิโต สตฺถา ปทุมุตฺตรนามโก
มม สงฺกปฺปมญฺญาย อิมา คาถา อภาสถ.
พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ประทับยืนอยู่ในอากาศ ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า
อิมินา ทกทาเนน ปีติอุปฺปาทเนน จ
กปฺปสตสหสฺสมฺหิ ทุคฺคตึ นูปปชฺชติ. <691>
ด้วยผลแห่งการถวายน้ำ และด้วยการเกิดปีตินี้ ใน ๑๐๐,๐๐๐ กัป เขาจะไม่ไปเกิดยังทุคติเลย
เตน กมฺเมน ทิปทินฺท <692> โลกเชฏฺฐ นราสภ
ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ หิตฺวา ชยปราชยํ.
สหสฺสราชนาเมน ตโย เต จกฺกวตฺติโน
ปญฺจสฏฺฐิกปฺปสเต จาตุรนฺตา ชนาธิปา.
ในกัปที่ ๑๖๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ มีพระนามว่าสหัสสราช ครอบครองแผ่นดิน มีทวีปทั้ง ๔ เป็นขอบเขต เป็นใหญ่ในหมู่ชน
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุทกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
อุทกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอุทกปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
อุทกปูชกเถราปทานที่ ๖ จบ
จบ ๖. อุทกปูชกเถราปาน (๑๐๖)