๕. มุฏฐิปุปผิยเถราปทาน (๑๐๕) เล่ม ๓๒

สุทสฺสโนติ นาเมน มาลากาโร อหํ ตทา

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นช่างดอกไม้ มีชื่อว่าสุทัสสนะ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

ชาติปุปฺผํ คเหตฺวาน ปูชยึ ปทุมุตฺตรํ

วิสุทฺธจกฺขุ สุมโน ทิพฺพจกฺขุํ สมชฺฌคํ.

ข้าพเจ้ามีใจยินดี ถือดอกมะลิไปบูชา พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้มีพระจักษุบริสุทธิ์ ทรงบรรลุทิพยจักษุ

เอติสฺสา พุทฺธปูชาย <689> จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นุปปชฺชหํ.

ด้วยการบูชาพระพุทธเจ้านี้ และด้วยการตั้งจิตไว้มั่น ข้าพเจ้าจึงไม่ไปเกิดยังทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

โสฬสาสึสุ ราชาโน เทวุตฺตรสนามกา

ฉตฺตึสมฺหิ อิโต กปฺเป จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๓๖ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ มีพระนามว่าเทพอุตตระ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มุฏฺฐิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มุฏฺฐิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระมุฏฐิปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มุฏฐิปุปผิยเถราปทานที่ ๕ จบ