๗. อุจฉังคปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายประ-

ทีปใด ด้วยการถวายประทีปนั้น เราไม่รู้จักทุคติ

เลย นี้ก็เป็นผลแห่งประทีปดวงเดียว

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้ทราบว่า ท่านพระเอกปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบเอกทีปิยเถราปทาน

อุจฉังคปุปผิยเถราปทานที่ ๗ (๔๑๗)

ว่าด้วยการถวายดอกไม้หนึ่งพก

[๗] ในกาลนั้น เราเป็นช่างดอกไม้อยู่

ในพระนครพันธุมดี เราเอาดอกไม้ห่อเต็มพก

แล้วได้ไปยังตลาด

สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้นายกของ

โลก อันภิกษุสงฆ์ห้อมล้อมแล้ว เสด็จออกไป

ด้วยอานุภาพใหญ่

เราได้เห็นพระวิปัสสนา สัมพุทธเจ้าผู้ส่อง

โลกให้โพรงทั่ว ยังโลกให้ข้ามพ้น จึงหยิบดอกไม้

ออกจาก บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระ-

พุทธเจ้าประเสริฐสุด ด้วยพุทธบูชานั้น เราไม่

รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอุจฉังคปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอุจฉังคปุปผิยเถราปทาน

ยาคุทายกเถราปทานที่ ๘ [๔๑๘]

ว่าด้วยผลแห่งการถวายข้าวยาคู

[๘] ครั้งนั้น เราได้พาแขกมาบ้าน

เห็นแม่น้ำที่เต็มฝั่ง จึงเข้าไปสู่สังฆาราม ภิกษุ

ทั้งหลายเป็นผู้อยู่ป่าเป็นวัตร รักษาธุดงค์ ยินดี

ในณาน มีจีวรเศร้าหมอง ชอบสงัด เป็นนัก

ปราชญ์ ท่านกำลังอยู่ในสังฆาราม

ท่านเหล่านั้นผู้หลุดพ้นดีแล้ว เป็นผู้คงที่

ได้ตัดคติเสียแล้ว ในเวลาที่แม่น้ำที่กั้นด้วยน้ำ

ท่านไปบิณฑบาตไม่ได้ เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส

เกิดปีติปราโมทย์ ประนมกรอัญชลี ประคองข้าวสาร ถวายยาคุทานแล้ว