๖. อุปัฏฐายิกเถราปทาน (๒๘๖) เล่ม ๓๒

๖. อุปัฏฐากทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุปัฏฐากทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยการถวายคนอุปัฏฐาก

(ท่านพระอุปัฏฐากทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๘} [๒๔] เราให้คนไปทูลเชิญเสด็จพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้ควร รับเครื่องบูชาผู้เป็นจอมมนุษย์ เป็นพระมหานาค เป็นพระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ซึ่งเสด็จดำเนินอยู่ที่ถนน[๒๕] เราได้ถวายคนอุปัฏฐากแก่พระองค์ผู้ทรงแสวงหาประโยชน์ เกื้อกูลแก่ชาวโลกทั้งปวง ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ซึ่งเรา ให้คนไปทูลเชิญเสด็จมา[๒๖] พระมหามุนีสัมพุทธเจ้าทรงรับแล้วมอบคืน ได้เสด็จลุกจาก อาสนะนั้นแล้วเสด็จกลับมุ่งตรงไปทางทิศตะวันออก

[๒๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายคนอุปัฏฐากไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายคนอุปัฏฐาก

[๒๘] ในกัปที่ ๕๗ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าพลเสน สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระอุปัฏฐากทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อุปัฏฐากทายกเถราปทานที่ ๖

๗. อปทานิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอปทานิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ

(ท่านพระอปทานิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๙} [๓๐] เรามีใจเลื่อมใสได้สรรเสริญปุพพจริยาของพระสุคตเจ้าทั้งหลาย ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ และได้ถวายบังคมพระบาทด้วยเศียร เกล้าและด้วยมือทั้งสองของตน[๓๑] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สรรเสริญบุพจริยาของพระสุคตเจ้า ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ[๓๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอปทานิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อปทานิยเถราปทานที่ ๗