arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ปรรณทายกวรรค

๗. อปทานิยเถราปทาน (๒๘๗) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในปรรณทายกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ปรรณทายกวรรค อปทานิยเถราปทาน (๒๘๗) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๕๗–๔๕๘

หน้า ๔๕๗

นัยว่า ท่านพระอุปัฏฐากทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อุปัฏฐากทายกเถราปทานที่ ๖

๗. อปทานิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอปทานิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ

(ท่านพระอปทานิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๙} [๓๐] เรามีใจเลื่อมใสได้สรรเสริญปุพพจริยาของพระสุคตเจ้าทั้งหลาย ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ และได้ถวายบังคมพระบาทด้วยเศียร เกล้าและด้วยมือทั้งสองของตน[๓๑] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สรรเสริญบุพจริยาของพระสุคตเจ้า ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ[๓๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอปทานิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อปทานิยเถราปทานที่ ๗

หน้า ๔๕๘

๘. สัตตาหปัพพชิตเถราปทาน

บุพประวัติของพระสัตตาหปัพพชิตเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบวช ๗ วัน

(ท่านพระสัตตาหปัพพชิตเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๐} [๓๓] พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้อัน มหาชนสักการะนับถือ ในกาลก่อน เราถึงความวิบัติ แตกจากญาติ[๓๔] ด้วยความรักในสัตถุศาสนา เราจึงเข้าบวชในศาสนาเพื่อระงับความวิบัติ ยินดีอยู่ในการบวช ๗ วัน[๓๕] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บวชในกาลนั้น ด้วยการบวชนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบวช[๓๖] ในกัปที่ ๖๗ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ ปรากฏพระนามว่าสุเนกขัมมะ มีกำลังมาก[๓๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัตตาหปัพพชิตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ สัตตาหปัพพชิตเถราปทานที่ ๘

จบ ๗. อปทานิยเถราปทาน (๒๘๗)