๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน (๒๘๕) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระเอกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกปุปผิยเถราปทานที่ ๔

๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระมฆวปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกดีหมี

(ท่านพระมฆวปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๗} [๒๐] พระสยัมภูผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ท่านมีอินทรีย์ผ่องใสไม่ขุ่นมัว เข้าสมาธิอยู่ในที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำนัมมทานที[๒๑] ในกาลนั้น เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไรแล้ว ก็เลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้บูชาพระสยัมภูด้วยดอกดีหมี[๒๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไมัใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมฆวปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ มฆวปุปผิยเถราปทานที่ ๕

๖. อุปัฏฐากทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุปัฏฐากทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยการถวายคนอุปัฏฐาก

(ท่านพระอุปัฏฐากทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๘} [๒๔] เราให้คนไปทูลเชิญเสด็จพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้ควร รับเครื่องบูชาผู้เป็นจอมมนุษย์ เป็นพระมหานาค เป็นพระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ซึ่งเสด็จดำเนินอยู่ที่ถนน[๒๕] เราได้ถวายคนอุปัฏฐากแก่พระองค์ผู้ทรงแสวงหาประโยชน์ เกื้อกูลแก่ชาวโลกทั้งปวง ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ซึ่งเรา ให้คนไปทูลเชิญเสด็จมา[๒๖] พระมหามุนีสัมพุทธเจ้าทรงรับแล้วมอบคืน ได้เสด็จลุกจาก อาสนะนั้นแล้วเสด็จกลับมุ่งตรงไปทางทิศตะวันออก

[๒๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายคนอุปัฏฐากไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายคนอุปัฏฐาก

[๒๘] ในกัปที่ ๕๗ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าพลเสน สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล