๒. สรรพคันธิยเถราปทาน (๓๐๒) เล่ม ๓๒

คนฺธมาลํ มยา ทินฺนํ วิปสฺสิสฺส มเหสิโน

อทาสึ อุชุภูตสฺส โกเสยฺยวตฺถมุตฺตมํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ คนฺธมททึ ๑ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ คนฺธทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต ปณฺณรเส กปฺเป สุเวโล ๒ นาม ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สพฺพคนฺธิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สพฺพคนฺธิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ตติยํ ปรมนฺนทายกตฺเถราปทานํ (๓๐๓)

เราได้ถวายของหอมและดอกไม้แก่พระพุทธเจ้า พระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณใหญ่ ได้ถวายผ้าโกสัยอย่างดีแก่พระองค์ผู้ซื่อตรง ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายของหอมใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายของหอม ในกัลปที่ ๑๕ แต่กัลปนี้ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ พระนามว่าสุเวละ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสรรพคันธิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สรรพคันธิยเถราปทาน.