พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ปทุมุกเขปวรรค
๙. อุปาคตหาสนิยเถราปทาน (๒๖๙) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในปทุมุกเขปวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_______
๙. อุปาคตหาสนิยตฺเถราปทาน
๙. อุปาคตหาสนิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระอุปาคตหาสนิยเถระ
(พระอุปาคตหาสนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ปทุมุกเขปวรรค อุปาคตหาสนิยเถราปทาน (๒๖๙) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๑๙–๓๒๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๓๐–๔๓๑
หิมวนฺตสฺส เวมชฺเฌ สโร อาสิ สุนิมฺมิโต
ตตฺถาหํ รกฺขโส อาสึ เหฏฺฐสีโล ภยานโก.
มีสระที่สร้างอย่างดีอยู่ท่ามกลางภูเขาหิมพานต์ ข้าพเจ้าเป็นผีเสื้อน้ำ มีนิสัยชอบอยู่ใต้(น้ำ) น่ากลัว อาศัยอยู่ในสระนั้น
อนุกมฺปโก การุณิโก วิปสฺสี โลกนายโก
มมุทฺธริตุกาโม โส อาคญฺฉิ มม สนฺติเก. <1036>
พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้ทรงอนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา เป็นผู้นำสัตว์โลก พระองค์ประสงค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า จึงเสด็จมาในสำนักของข้าพเจ้า
อุปาคตํ มหาวีรํ เทวเทวํ นราสภํ
อาสยา อภินิกฺขมฺม อวนฺทึ สตฺถุโน อหํ.
ข้าพเจ้าได้เห็นพระผู้มีพระภาคผู้มีความเพียรมาก ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ องอาจกว่านรชน เสด็จมาใกล้ จึงออกจากที่อยู่อาศัยแล้วได้ไหว้พระศาสดา
เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วนฺทึ ปุริสุตฺตมํ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ไหว้พระศาสดาผู้สูงสุดแห่งมนุษยชาติจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการไหว้
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุปาคตหาสนิโย <1037> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
อุปาคตหาสนิยตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอุปาคตหาสนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้
อุปาคตหาสนิยเถราปทานที่ ๙ จบ
จบ ๙. อุปาคตหาสนิยเถราปทาน (๒๖๙)