๕. เอกสัญญกเถราปทาน (๗๕) เล่ม ๓๒

ขณฺโฑ นามาสิ นาเมน วิปสฺสิสฺสคฺคสาวโก

เอกา ภิกฺขา มยา ทินฺนา โลกาหุติปฏิคฺคโห.

ได้มีอัครสาวกนามว่าขัณฑะ ของพระวิปัสสีพุทธเจ้า ผู้สมควรรับเครื่องบูชาของชาวโลก ข้าพเจ้าถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแก่ท่าน

เตน จิตฺตปฺปสาเทน ทิปทินฺท นราสภ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เอกภิกฺขายิทํ ผลํ.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้องอาจกว่านรชน ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง

จตฺตาฬีเส อิโต กปฺเป วรุโณ นาม ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๔๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าวรุณ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกสัญญกเถราปทานที่ ๕ จบ