๕. เอกสัญญกเถราปทาน (๗๕) เล่ม ๓๒

๕. เอกสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง

(ท่านพระเอกสัญญกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๗๗} [๑๘] พระอัครสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี มีนามว่าขัณฑะ ผู้สมควรรับเครื่องบูชาของชาวโลก ข้าพระองค์ถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแก่ท่าน[๑๙] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง[๒๐] ในกัปที่ ๔๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าวรุณะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกสัญญกเถราปทานที่ ๕

๖. ติณสันถรทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระติณสันถรทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการปูหญ้าถวาย

(ท่านพระติณสันถรทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๗๘} [๒๒] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีสระใหญ่อยู่สระหนึ่ง ดาดาษไปด้วยดอกปทุม เป็นที่อาศัยของนกต่าง ๆ[๒๓] เราอาบและดื่มน้ำในสระนั้นแล้วอยู่ในที่ไม่ไกล ได้เห็น พระพุทธเจ้าผู้เลิศกว่าสมณะเสด็จไปในอากาศ[๒๔] พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลกทรงทราบความดำริของเราแล้ว เสด็จลงจากอากาศ ประทับยืนบนแผ่นดินในขณะนั้น[๒๕] เราได้เอาเคียวเกี่ยวหญ้ามาถวายทำเป็นที่ประทับ พระผู้มีพระ ภาคเจ้าผู้เป็นใหญ่ในโลกทั้ง ๓ ผู้นายก ประทับนั่งบนหญ้านั้น[๒๖] เราทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้วได้ถวายบังคมพระองค์ผู้นายกของโลก นั่งกระหย่งก้มลงเพ่งมองดูพระมหามุนี[๒๗] ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราเข้าถึงภพชั้นนิมมานรดี เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาดหญ้า[๒๘] ในกัปที่ ๒ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่ามิตตสมมต สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล