๕. รังสิสัญญกเถราปทาน (๘๕) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระอโธปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อโธปุปผิยเถราปทานที่ ๔

๕. รังสิสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระรังสิสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายบังคม

(ท่านพระรังสิสัญญกเถระรูปที่ ๑ ได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๗} [๓๐] เมื่อก่อนเราอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ เรานุ่งห่มหนังสัตว์อยู่ในระหว่างภูเขา

[๓๑] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีวรรณดังทองคำดังดวงอาทิตย์ แผ่รังสีเสด็จเข้าแนวป่า งามเหมือนต้นพญาสาละที่มีดอกบานสะพรั่ง[๓๒] เราจึงยังจิตให้เลื่อมใสในรัศมีแล้วนั่งกระหย่งประนมมือถวาย บังคมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณ อันยิ่งใหญ่ด้วยเศียรเกล้า[๓๓] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในรัศมี[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระปฐมรังสิสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ รังสิสัญญกเถราปทานที่ ๕

๖. ทุติยรังสิสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระรังสิสัญญกเถระรูปที่ ๒

ว่าด้วยผลแห่งการทำจิตให้เลื่อมใสในพุทธรัศมี

(ท่านพระรังสิสัญญกเถระรูปที่ ๒ ได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๘} [๓๕] เราทรงผ้าคากรองอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ ขึ้นสู่ที่จงกรมแล้วนั่ง หันหน้าไปทางทิศตะวันออก[๓๖] เราได้เห็นพระสุคตเจ้าพระนามว่าผุสสะผู้ยินดีในฌานทุกเมื่อ บนภูเขา จึงประนมือไหว้แล้วยังจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมี[๓๗] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในรัศมี[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระทุติยรังสิสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ทุติยรังสิสัญญกเถราปทานที่ ๖