พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ตมาลปุปผิยวรรค
๗. ตินทุกทายกเถราปทาน (๑๙๗) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในตมาลปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ตินทุกทายกเถราปทานที่ ๗ (๑๙๗)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะพลับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ตมาลปุปผิยวรรค ตินทุกทายกเถราปทาน (๑๙๗) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
คิริทุคฺคจโร อาสึ มกฺกโฏ ถามเวคิโก
ผลินํ ตินฺทุกํ ทิสฺวา พุทฺธเสฏฺฐํ อนุสฺสรึ ฯ
นิกฺขมิตฺวา กติปาหํ วิจินึ โลกนายกํ
ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สิทฺธตฺถํ ติภวนฺตคุํ ฯ
มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลเก อนุตฺตโร
ขีณาสวสหสฺเสหิ อาคญฺฉิ มม สนฺติเก ฯ
ปามุชฺชํ ชนยิตฺวาน ผลหตฺโถ อุปาคมึ
ปฏิคฺคเหสิ ภควา สพฺพญฺญู วทตํ วโร ฯ
จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ผลํ อททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ ฯ
สตฺตปญฺญาสกปฺปมฺหิ อุปนนฺทสนามโก
สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตินฺทุกทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
ตินฺทุกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
อฏฺฐมํ คิริเนลมุฏฺฐิปูชกตฺเถราปทานํ ๑ (๑๙๘)
๑ ม. สตฺตตึเส ฯ
เราเป็นลิง มีกำลังแข็งแรง เที่ยวไปตามซอกห้วยและธารเขา ได้เห็นต้นมะพลับอันมีผล จึงระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ออกค้นหาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นนายกของโลก ถึงที่สุดภพสาม ๒-๓ วัน พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบ*ความดำริของเรา จึงเสด็จมาในสำนักของเรา พร้อมด้วยพระขีณาสพหลายพัน เราเกิดความปราโมทย์แล้ว ถือผลมะพลับเข้าไปเฝ้า พระผู้มีภาคสัพพัญญู ผู้ประเสริฐกว่าบรรดาเจ้าลัทธิทรงรับ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้เราได้ถวายผลไม้ใด ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ ในกัลปที่ ๕๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่าอุปนันทะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระตินทุกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ ตินทุกทายกเถราปทาน.
จบ ๗. ตินทุกทายกเถราปทาน (๑๙๗)