๗. ตินทุกทายกเถราปทาน (๑๙๗) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระกิสลยปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ กิสลยปูชกเถราปทานที่ ๖

๗. ตินทุกทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระตินทุกทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะพลับ

(ท่านพระตินทุกทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๙} [๓๕] เราเป็นลิงมีกำลังแข็งแรงเที่ยวไปตามซอกเขาและลำธาร ได้ เห็นต้นมะพลับกำลังมีผลจึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๓๖] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสออกค้นหาพระพุทธเจ้าพระนาม ว่าสิทธัตถะผู้นายกของโลกผู้ถึงที่สุดภพอยู่ ๒-๓ วัน[๓๗] พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลกทรงทราบความดำริของเราแล้ว จึงเสด็จมาในสำนักของเราพร้อมด้วยพระขีณาสพหลายพัน[๓๘] เราเกิดความปราโมทย์แล้วถือเอาผลมะพลับเข้าไปเฝ้า พระผู้ มีพระภาคเจ้าผู้สัพพัญญู ผู้ประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลาย ทรงรับไว้แล้ว[๓๙] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วย การถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

[๔๐] ในกัปที่ ๕๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าอุปนันทะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตินทุกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ตินทุกทายกเถราปทานที่ ๗

๘. คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน

บุพประวิติของพระคิริเนลมุฏฐิปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกอัญชันเขา

(ท่านพระคิริเนลมุฏฐิปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๐๐} [๔๒] พระผู้มีพระภาคชินเจ้าพระนามว่าสุเมธ พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ทรงตั้งความเพียรเพื่อทรงอนุเคราะห์ หมู่ชนผู้เกิดในภายหลัง[๔๓] เราจึงโปรยดอกอัญชันเขากำมือหนึ่งบูชาพระพุทธเจ้าผู้เป็น จอมมนุษย์ ผู้คงที่ ซึ่งกำลังจงกรมอยู่นั้น[๔๔] ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราอันกุศลมูลตักเตือนแล้ว ไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอด ๓ หมื่นกัป