๘. คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน (๑๙๘) เล่ม ๓๒

[๔๐] ในกัปที่ ๕๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าอุปนันทะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตินทุกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ตินทุกทายกเถราปทานที่ ๗

๘. คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน

บุพประวิติของพระคิริเนลมุฏฐิปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกอัญชันเขา

(ท่านพระคิริเนลมุฏฐิปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๐๐} [๔๒] พระผู้มีพระภาคชินเจ้าพระนามว่าสุเมธ พระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ทรงตั้งความเพียรเพื่อทรงอนุเคราะห์ หมู่ชนผู้เกิดในภายหลัง[๔๓] เราจึงโปรยดอกอัญชันเขากำมือหนึ่งบูชาพระพุทธเจ้าผู้เป็น จอมมนุษย์ ผู้คงที่ ซึ่งกำลังจงกรมอยู่นั้น[๔๔] ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราอันกุศลมูลตักเตือนแล้ว ไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอด ๓ หมื่นกัป

[๔๕] ในกัปที่ ๒,๓๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสุเนละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระคิริเนลมุฏฐิปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ คิริเนลมุฏฐิปูชเถราปทานที่ ๘

๙. ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติกัณฑิปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคล้า

(ท่านพระติกัณฑิปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๐๑} [๔๗] พระสยัมภูชินเจ้าผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ใครพระนามว่าสุมังคละ เสด็จ ออกจากป่าใหญ่เข้าไปยังพระนคร[๔๘] พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นมุนีพระองค์นั้นเสด็จเที่ยวบิณฑบาตแล้ว เสด็จออกจากพระนคร ทรงทำภัตภิจเสร็จแล้วประทับอยู่ ในระหว่างป่า[๔๙] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสประคองดอกคล้า ๓ ดอกบูชา แด่พระสยัมภูพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่