พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ฉัตตวรรค
๗. มรรคทายกเถราปทาน (๑๔๗) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในฉัตตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ฉัตตวรรค มรรคทายกเถราปทาน (๑๔๗) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๐๔–๓๐๕
[๒๙] เราเป็นผู้มีสีหน้าผ่องใส มีจิตมีอารมณ์แน่วแน่ มีจิตมั่นคง ดำรงร่างกายนี้เป็นชาติสุดท้ายอยู่ในศาสนาแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า[๓๐] ในกัปที่ ๑๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสัมปัสสนะ บริบูรณ์ ไม่บกพร่อง มีกำลังมาก[๓๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอนุโลมทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ อนุโลมทายกเถราปทานที่ ๖
๗. มัคคทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระมัคคทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการทำหนทาง
(ท่านพระมัคคทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๔๙} [๓๒] พระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระจักษุเสด็จขึ้นท่านํ้าแล้วเสด็จดำเนินไปป่า เราได้พบพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะมีพระลักษณะอัน ประเสริฐพระองค์นั้น[๓๓] เราถือเอาจอบและบุ้งกี๋มาปราบหนทางให้ราบเรียบ เราถวาย บังคมพระศาสดาแล้ว ทำจิตของตนให้เลื่อมใส
[๓๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหนทาง[๓๕] ในกัปที่ ๕๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน พระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสุปปพุทธะ เป็นผู้นำ เป็นใหญ่ กว่านรชน[๓๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมัคคทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ มัคคทายกเถราปทานที่ ๗
๘. ผลกทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระผลทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายแผ่นกระดาน
(ท่านพระผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๕๐} [๓๗] เราเป็นนายช่างทำยานพาหนะอยู่ในเมือง ได้รับการศึกษามาดี ในงานของช่างไม้ เราได้เอาไม้จันทน์ทำเป็นแผ่นกระดานแล้ว ถวายแด่พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก[๓๘] วิมานอันบุญกรรมเนรมิตดีแล้วด้วยทองคำนี้ สว่างไสวอยู่ ยานช้าง ยานม้าอันเป็นยานทิพย์ปรากฏแก่เรา
จบ ๗. มรรคทายกเถราปทาน (๑๔๗)