๗. อัฑฒกาสีเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพราหมณ์

พระนามว่ากัสสปะ ตามพระโคตร มีพระยศยิ่งใหญ่

ทรงเป็นผู้ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว

ครั้งนั้น หม่อมฉันบวชในศาสนาของพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

สำรวมในพระปาฏิโมกข์ และอินทรีย์ ๕

หม่อมฉันรู้จักประมาณในอาสนะต่ำ

ประกอบความเพียรเครื่องตื่นอยู่เสมอ บำเพ็ญเพียรอยู่

ในกาลนั้น หม่อมฉันมีความคิดชั่ว

ได้ด่าภิกษุณีผู้ปราศจากอาสวะรูปหนึ่งครั้งเดียวว่า ‘นางแพศยา’

ต้องหมกไหม้อยู่ในนรก เพราะบาปกรรมนั้นนั่นเอง

เพราะเศษกรรมนั้นแล

หม่อมฉันเกิดในตระกูลหญิงแพศยา

อยู่อาศัยชายอื่นโดยมาก ในชาติสุดท้าย

หม่อมฉันเกิดในตระกูลเศรษฐีในแคว้นกาสี

มีความงาม ดุจนางเทพอัปสรในหมู่เทวดา

ด้วยผลแห่งการประพฤติพรหมจรรย์

หมู่ชนเห็นหม่อมฉันมีรูปน่าชม

จึงตั้งหม่อมฉันในฐานะเป็นหญิงคณิกา

ในกรุงราชคฤห์ที่ประเสริฐสุด

เพราะผลกรรมที่ด่าภิกษุณีนั้นของหม่อมฉัน

หม่อมฉัน ได้ฟังพระสัทธรรมที่พระพุทธเจ้า

ผู้ประเสริฐที่สุดตรัสแล้ว

ผู้สมบูรณ์ด้วยบุพวาสนา(บาปบุญที่ได้อบรมมาในกาลก่อน)

จึงได้บวชเป็นบรรพชิต

แต่เมื่อเดินทางไปสู่สำนักของพระชินเจ้าเพื่อจะอุปสมบท

พบพวกนักเลงดักอยู่ที่หนทาง จึงได้รับการอุปสมบทโดยทูต

กรรมทั้งหมดสิ้นไปแล้ว บุญ และบาปก็สิ้นไปแล้วเหมือนกัน

หม่อมฉันข้ามพ้นสังสารวัฏทั้งปวงได้แล้ว

และความเป็นหญิงคณิกาหม่อมฉันก็ให้สิ้นไปแล้ว

ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มีความชำนาญในฤทธิ์

ในทิพพโสตธาตุ และในเจโตปริยญาณ

รู้ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ

ทิพยจักษุหม่อมฉันก็ชำระให้หมดจดแล้ว

อาสวะทั้งปวงก็สิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก

ข้าแต่พระมหาวีระ อัตถปฏิสัมภิทาญาณ

ธัมมปฏิสัมภิทาญาณ นิรุตติปฏิสัมภิทาญาณ

และปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณ ของหม่อมฉันที่มีอยู่

ล้วนเกิดขึ้นแล้วในสำนักของพระองค์

กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระอัฑฒกาสีภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อัฑฒกาสีเถริยาปทานที่ ๗ จบ