๓. รัตติยปุปผิยเถราปทาน (๑๗๓) เล่ม ๓๒

มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ.

วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ เทวเทวํ นราสภํ.

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าดงทึบ ได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ทรงองอาจกว่านรชน

รตฺติกํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา กุฏชํ ธรณีรุหํ

สมูลํ ปคฺคเหตฺวาน อุปเนสึ มเหสิโน.

ข้าพเจ้าเห็นต้นมวกเหล็กขึ้นบนแผ่นดิน มีดอกบานสะพรั่งอยู่กลางคืนจึงเก็บมาพร้อมทั้งขั้ว น้อมเข้าไปถวายแด่พระพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้

อิโต จ อฏฺฐเม กปฺเป สุปฺปสนฺนสนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน ราชาโหสึ <859> มหพฺพโล.

และในกัปที่ ๘ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุปปสันนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รตฺติยปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

รตฺติปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระรัตติปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

รัตติปุปผิยเถราปทานที่ ๓ จบ