๘. มณิปูชกเถราปทาน (๑๗๘) เล่ม ๓๒

โอเรน หิมวนฺตสฺส นทิกา สมฺปวตฺตถ

ตสฺสา จานูปเขตฺตมฺหิ สยมฺภู วสเต ตทา.

แม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่านไปภายในภูเขาหิมพานต์ ครั้งนั้น พระสยัมภูพุทธเจ้าประทับอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนั้น

มณี ปคฺคยฺห ปลฺลงฺกํ สาธุจิตฺตํ มโนรมํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ประคองบัลลังก์แก้วอันวิจิตรด้วยดี เป็นที่น่ารื่นรมย์ใจ บูชาพระพุทธเจ้า

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มณี อภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้แก้วมณีบูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

อิโต จ ทฺวาทเส กปฺเป สตรํสีสนามกา

อฏฺฐ เต ราชาโน อาสุํํ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

และในกัปที่ ๑๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสตรังสี มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มณิปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มณิปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระมณิปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มณิปูชกเถราปทานที่ ๘ จบ