๗. เอกจินติกเถราปทาน (๑๘๗) เล่ม ๓๒

๗. เอกจินติกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกจินติกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการที่กุศลตักเตือน

(ท่านพระเอกจินติกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘๙} [๓๔] ในกาลใด เทวดาจะจุติจากหมู่เทพเพราะสิ้นอายุ ในกาลนั้น เทวดาผู้พลอยยินดีย่อมเปล่งเสียงออก ๓ ประการว่า[๓๕] “ท่านผู้เจริญ ท่านจากที่นี้จงไปสู่สุคติ สู่ความเป็นสหายของมนุษย์ เป็นมนุษย์แล้ว จงได้ศรัทธาอันยอดเยี่ยมในพระสัทธรรม[๓๖] ศรัทธาของท่านตั้งมั่นลงแล้วจะเกิดเป็นมูลเค้า เป็นที่พึ่ง จงมั่นคงในพระสัทธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้าประกาศดีแล้ว ตลอดชีวิต[๓๗] จงทำกุศลด้วยกาย จงทำกุศลด้วยวาจา จงทำกุศลด้วยใจให้มาก จงทำความไม่เบียดเบียน จงทำความไม่มีอุปธิ[๓๘] จงทำบุญให้ยิ่งไปกว่านั้นด้วยการให้ทานให้มาก จงชักชวน ผู้อื่นให้ตั้งมั่นในพรหมจรรย์ อันเป็นสัทธรรมอย่างประเสริฐ”[๓๙] หมู่เทวดาผู้รู้แจ้งย่อมอนุโมทนากะเทวดาผู้จะจุติด้วยความอนุเคราะห์นี้ สั่งว่า “จงมาบ่อย ๆ นะเทวดา”[๔๐] ในกาลนั้น เมื่อหมู่เทวดามาชุมนุมกัน ข้าพระองค์เกิดความ สลดใจว่า “เราจุติจากนี้แล้ว จักไปสู่กำเนิดอะไรหนอ”

[๔๑] ท่านสมณะผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้ว รู้ความสังเวชของเราแล้ว ประสงค์จะช่วยเหลือเราจึงมาในสำนักของเรา[๔๒] ท่านเป็นพระสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ มีนามว่าสุมนะ พร่ำสอนอรรถธรรมแล้วยังเราให้สลดใจ ในกาลนั้น[๔๓] เราได้ฟังคำของท่านแล้วทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า เรา เพียงแต่ได้ถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าแล้วก็ทำกาลกิริยา ณ ที่นั้น[๔๔] เรานั้นอันกุศลมูลตักเตือนแล้วได้อุบัติในเทวโลกนั้นเอง ไม่เข้า ถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป

[๔๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกจินติกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกจินติกเถราปทานที่ ๗

๘. ติกัณณิปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติกัณณิปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกเจตพังคี

(ท่านพระติกัณณิปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๐} [๔๖] เราเป็นเทวดาแวดล้อมด้วยหมู่นางอัปสร ระลึกถึงบุพกรรมได้แล้ว จึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๔๗] เราถือเอาดอกเจตพังคี ๓ ดอก ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้องอาจในหมู่นรชน[๔๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๙] ในกัปที่ ๗๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ารมุตตมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๕๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติกัณณิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ติกัณณิปุปผิยเถราปทานที่ ๘