๗. เอกจินติกเถราปทาน (๑๘๗) เล่ม ๓๒

ยทา เทโว <884> เทวกายา จวเต <885> อายุสงฺขยา

ตโย สทฺทา นิจฺฉรนฺติ เทวานํ อนุโมทตํ.

ในกาลใด เทวดาจะจุติจากหมู่เทวดาเพราะสิ้นอายุ ในกาลนั้น เทวดาผู้พลอยยินดีย่อมเปล่งเสียง ๓ ประการว่า

อิโต โภ สุคตึ คจฺฉ มนุสฺสานํ สหพฺยตํ

มนุสฺสภูโต สทฺธมฺเม ลภ สทฺธํ อนุตฺตรํ.

ท่านผู้เจริญ ท่านจากที่นี้ จงไปสู่สุคติ อยู่ร่วมกับมนุษย์ เป็นมนุษย์แล้ว จงได้ศรัทธาที่ยอดเยี่ยมในพระสัทธรรม

สา เต สทฺธา นิวิฏฺฐสฺส มูลชาตา ปติฏฺฐิตา

ยาวชีวํ อสํหีรา สทฺธมฺเม สุปฺปเวทิเต.

ศรัทธาของท่านผู้ตั้งมั่น เป็นศรัทธาที่หยั่งรากลงลึกดำรงมั่น ไม่คลอนแคลนในพระสัทธรรม ที่พระอริยะประกาศดีแล้วจนตลอดชีวิต

กาเยน กุสลํ กตฺวา วาจาย กุสลํ พหุํํ

มนสา กุสลํ กตฺวา อพฺยาปชฺฌํ <886> นิรูปธึ.

ท่านจงทำกุศลที่ไม่เบียดเบียน ไม่มีอุปธิ ทางกาย ทางวาจา ทางใจ ให้มากเถิด

ตโต อุปจิตํ <887> ปุญฺญํ กตฺวา ทาเนน ตํ พหุํํ

อญฺเญปิ มจฺเจ สทฺธมฺเม พฺรหฺมจริเย นิเวสย.

แต่นั้น ท่านสั่งสมบุญแล้ว จงทำบุญนั้นให้มากด้วยการให้ทาน จงแนะนำแม้สัตว์เหล่าอื่นให้ตั้งอยู่ ในพรหมจรรย์ ในพระสัทธรรมเถิด

อิมาย อนุกมฺปาย เทว เทวํ ยทา วิทู

จวนฺตํ อนุโมทนฺติ เอหิ เทว ปุนปฺปุนํ. <888>

ด้วยความอนุเคราะห์นี้ ในกาลใด เหล่าเทวดาผู้รู้ จึงพลอยยินดีกับเทวดา ผู้ซึ่งกำลังจุติว่า นี่แน่ะเทวะ ขอท่านจงมาบ่อย ๆ นะ

สํวิคฺโคหํ ตทา อาสิ <889> เทวสํเฆ สมาคเต

กํสุ นาม อหํ โยนึ คมิสฺสามิ อิโต จุโต.

ในกาลนั้น เมื่อหมู่เทวดามาประชุมกัน ข้าพเจ้าเกิดความสลดใจว่า ข้าพเจ้าจุติจากที่นี้แล้ว จักไปสู่กำเนิดอะไรหนอ

มม สํเวคมญฺญาย สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย

มมุทฺธริตุกาโม โส อาคจฺฉิ มม สนฺติเก. <890>

ท่านสมณะผู้อบรมอินทรีย์แล้ว รู้ความสลดใจของข้าพเจ้า ประสงค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า จึงมายังสำนักของข้าพเจ้า

สุมโน นาม นาเมน ปทุมุตฺตรสาวโก

อตฺถธมฺมานุสาสิตฺวา สํเวเชสิ มมํ ตทา.

ท่านมีนามว่าสุมนะเป็นสาวก ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ พร่ำสอนอรรถธรรม ให้ข้าพเจ้าสลดใจ ในครั้งนั้น

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาทยึ

อภิวาเทตฺวาปิ สมฺพุทฺธํ <891> ตตฺถ กาลงฺกโต อหํ.

ข้าพเจ้าได้ฟังคำของท่านแล้ว ทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ได้ถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น

อุปปชฺชึ <892> ส ตตฺเถว สุกฺกมูเลน โจทิโต

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ.

ข้าพเจ้านั้น ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว ได้อุบัติในเทวโลกนั้นเอง ไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจินฺติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกจินฺติกตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกจินติกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกจินติกเถราปทานที่ ๗ จบ