๓. โกรัณฑปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๑๒-๑๔] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเรา ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระปังสุกูลปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปังสุกูลปูชกเถราปทานที่ ๒

๓. โกรัณฑปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระโกรัณฑปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชารอยพระบาทด้วยดอกหงอนไก่

(ท่านพระโกรัณฑปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๓} [๑๕] เมื่อก่อน เรากับบิดาและปู่เป็นคนทำงานในป่า เลี้ยงชีพด้วยการฆ่าปศุสัตว์ กุศลกรรมของเราไม่มี[๑๖] พระอัครนายกของโลกพระนามว่าติสสะผู้มีพระปัญญาจักษุ ทรงแสดงรอยพระบาท ๓ รอยไว้ใกล้ที่อยู่ของเราด้วยทรงอนุเคราะห์[๑๗] เราเห็นรอยพระบาทของพระศาสดาพระนามว่าติสสะที่ทรงเหยียบไว้ จึงร่าเริง มีจิตยินดี ทำจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาท[๑๘] เราเห็นต้นหงอนไก่ขึ้นงอกงาม มีดอกบาน จึงเก็บใส่ผอบมา บูชารอยพระบาทอันประเสริฐสุด

[๑๙] ด้วยกรรมที่ได้ทำไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๒๐] เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ เรามีผิวพรรณเหมือนดอกหงอนไก่ มีรัศมีซ่านออกจากตัว[๒๑] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชารอยพระพุทธบาท[๒๒-๒๔] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระโกรัณฑปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๓

๔. กิงสุกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระกิงสุกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกทองกวาว

(ท่านพระกิงสุกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๔} [๒๕] เราเห็นต้นทองกวาวมีดอกบานจึงประนมมือนึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุดแล้วบูชาในอากาศ