๔. กิงสุกปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๑๙] ด้วยกรรมที่ได้ทำไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๒๐] เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ เรามีผิวพรรณเหมือนดอกหงอนไก่ มีรัศมีซ่านออกจากตัว[๒๑] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชารอยพระพุทธบาท[๒๒-๒๔] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระโกรัณฑปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๓

๔. กิงสุกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระกิงสุกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกทองกวาว

(ท่านพระกิงสุกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๔} [๒๕] เราเห็นต้นทองกวาวมีดอกบานจึงประนมมือนึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุดแล้วบูชาในอากาศ

[๒๖] ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๒๗] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รูจักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๘-๓๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ...คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกิงสุกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ กิงสุกปุปผิยเถราปทานที่ ๔

๕. อุปัฑฒทุสสทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุปฑฒทุลสทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้าครึ่งผืน

(ท่านพระอุปัฑฒทุสสทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๘๕} [๓๑] ในกาลนั้น สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระชื่อว่าสุชาตะ แสวงหาผ้าบังสุกุลอยูที่กองขยะใกล้ทางรถ

[๓๒] เราเป็นลูกจ้างของคนอื่นอยูในพระนครหังสวดีได้ถวายผ้าครึ่ง ผืนแล้วอภิวาทด้วยเศรียรเกล้า[๓๓] ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์