๓. โกรัณฑปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

เมื่อชาติปางก่อน ข้าพเจ้ากับบิดาและปู่เป็นคนทำงานในป่า

เลี้ยงชีพด้วยการฆ่าสัตว์ กุศลกรรมของเราไม่มี

ใกล้ที่อยู่ของข้าพเจ้า พระศาสดาพระนามว่าติสสะ

ผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ผู้มีพระจักษุ

ได้ทรงแสดงรอยพระบาทไว้ ๓ รอย

เพื่ออนุเคราะห์(ข้าพเจ้า)

ข้าพเจ้าเห็นรอยพระบาทของพระศาสดาพระนามว่าติสสะ

ที่พระองค์ทรงประทับไว้

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตร่าเริงบันเทิงใจ

ได้ทำจิตให้เลื่อมใสในรอยพระบาทนั้น

ข้าพเจ้าเห็นต้นอังกาบซึ่งงอกเลื้อยไปตามพื้นดิน

มีดอกบานสะพรั่ง จึงเด็ดมาพร้อมทั้งยอด

ได้บูชารอยพระบาทอันประเสริฐที่สุด

ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใด ๆ

คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

(ในกำเนิดนั้น ๆ) ข้าพเจ้ามีผิวพรรณดังดอกอังกาบ

มีรัศมีซ่านออกจากกาย

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชารอยพระบาท

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระโกรัณฑปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

โกรัณฑปุปผิยเถราปทานที่ ๓ จบ