๙. นักขัตตชาดก เล่ม ๒๗

๙. นักขัตตชาดก (๔๙)

ว่าด้วยประโยชน์คือฤกษ์

(ชายผู้เป็นบัณฑิตเห็นชาวเมืองทะเลาะกันเรื่องฤกษ์ยาม จึงกล่าวว่า)

{๔๙} [๔๙] ประโยชน์ได้ล่วงเลยคนโง่เขลาผู้มัวคอยฤกษ์ยามอยู่ ประโยชน์ เป็นฤกษ์ของประโยชน์เอง ดวงดาวจักทำประโยชน์อะไรให้ได้

๑๐. ทุมเมธชาดก (๕๐)

ว่าด้วยการใช้คนโง่เขลาบูชายัญ

(พระเจ้าพรหมทัตตโพธิสัตว์เมื่อทรงประกาศจักฆ่าเหล่าคนโง่เขลา จำนวนพันที่มีพฤติกรรมทุศีลบูชายัญเพื่อให้พ้นจากการบนบาน จึงตรัสว่า){๕๐} [๕๐] การบูชายัญเราได้บนเทวดาไว้ด้วยคนโง่เขลา ๑,๐๐๐ คน บัดนี้ เราจักต้องบูชายัญ เพราะคนที่ไม่ประพฤติธรรมมีมาก

จบ อัตถกามวรรคที่ ๕

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โลสกชาดก ๒. กโปตกชาดก

๓. เวฬุกชาดก ๔. มกสชาดก

๕. โรหิณีชาดก ๖. อารามทูสกชาดก

๗. วารุณิทูสชาดก ๘. เวทัพพชาดก

๙. นักขัตตชาดก ๑๐. ทุมเมธชาดก

จบ ปฐมปัณณาสก์