พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อัตถกามวรรค
๑๐. ทุมเมธชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอัตถกามวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๕๐. ทุมฺเมธชาตก (๑๐)
๑๐. ทุมเมธชาดก (๕๐)
ว่าด้วยคนโง่
(พรหมทัตตกุมารโพธิสัตว์เมื่อจะประกาศเรื่องให้ควักหัวใจคนโง่ทำการบวงสรวง เทวดา จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อัตถกามวรรค ทุมเมธชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๓–๑๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๑–๒๑
ทุมฺเมธานํ สหสฺเสน ยญฺโญ เม อุปยาจิโต
อิทานิ โขหํ ยชิสฺสามิ พหุ อธมฺมิโก ชโนติ.
ทุมฺเมธชาตกํ ทสมํ. อตฺถกามวคฺโค ปญฺจโม. ตสฺสุทฺทานํ
อถ มิตฺตกมาตุกโปตวโร
ตถา เวฬุกเอฬมูโค โรหิณี
กปิวารุณิเจตจรา จ ปุน
ตถา ตารกยญฺญวเรน ทสาติ.
ปฐโม ปณฺณาสโก.
การบูชายัญข้าพเจ้าได้บนไว้แล้วด้วยคนโง่ ๑,๐๐๐ คน
บัดนี้ คนที่ไม่ประพฤติธรรมมีอยู่เป็นจำนวนมาก
เราจักบูชายัญ
ทุมเมธชาดกที่ ๑๐ จบ
อัตถกามวรรคที่ ๕ จบ
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. โลสกชาดก ๒. กโปตกชาดก
๓. เวฬุกชาดก ๔. มกสชาดก
๕. โรหิณีชาดก ๖. อารามทูสกชาดก
๗. วารุณิทูสกชาดก ๘. เวทัพพชาดก
๙. นักขัตตชาดก ๑๐. ทุมเมธชาดก
ปฐมปัณณาสก์ จบ
จบ ๑๐. ทุมเมธชาดก