๒. กโปตกชาดก เล่ม ๒๗

โย อตฺถกามสฺส หิตานุกมฺปิโน

โอวชฺชมาโน น กโรติ สาสนํ

กโปตกสฺส วจนํ อกตฺวา

อมิตฺตหตฺถตฺถคโตว เสตีติ.

กโปตกชาตกํ ทุติยํ.

ผู้ใดอันบุคคลผู้หวังความเจริญ

อนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล

กล่าวสอนอยู่ ก็ไม่ทำตามคำสั่งสอน

ผู้นั้นย่อมเศร้าโศกอยู่ร่ำไป

เหมือนกาไม่ทำตามคำของนกพิราบตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู

กโปตกชาดกที่ ๒ จบ