พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โพธิวันทกวรรค
๙. สุมนทามิยเถราปทาน (๓๗๙) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในโพธิวันทกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โพธิวันทกวรรค สุมนทามิยเถราปทาน (๓๗๙) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๗๓–๕๗๔
[๔๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายพัดใบตาล ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายพัดใบตาล[๔๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัด กิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๔๖] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเราเป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๔๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุมนตาลวัณฏิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ สุมนตาลวัณฏิยเถราปทานที่ ๘
๙. สุมนทามิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระสุมนทามิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยพวงดอกมะลิ
(ท่านพระสุมนทามิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๘๑} [๔๘] เราได้ร้อยพวงมาลัยดอกมะลิแล้วยืนถือไว้ตรงพระพักตร์ของ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้บริสุทธิ์ มีตบะ
[๔๙] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยพวงดอกมะลิใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยพวงดอกมะลิ[๕๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัด กิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๕๑] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรา เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๕๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุมนทามิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สุมนทามิยเถราปทานที่ ๕
๑๐. กาสุมาริผลทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระกาสุมาริผลทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะรื่น
(ท่านพระกาสุมาริผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๘๒} [๕๓] เราได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ประทับอยู่ในระหว่างภูเขา
จบ ๙. สุมนทามิยเถราปทาน (๓๗๙)