พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โพธิวันทกวรรค
๖. คันธมุฏฐิยเถราปทาน (๓๗๖) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในโพธิวันทกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โพธิวันทกวรรค คันธมุฏฐิยเถราปทาน (๓๗๖) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๗๐–๕๗๑
[๒๙] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาด้วยต้นตีนเป็ดใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยต้นตีนเป็ด[๓๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัด กิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๓๑] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเรา เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๓๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัตตปัณณิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สัตตปัณณิยเถราปทานที่ ๕
๖. คันธมุฏฐิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระคันธมุฏฐิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาจิตกาธาน
(ท่านพระคันธมุฏฐิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๗๘} [๓๓] เมื่อมหาชนช่วยกันทำจิตกาธานอยู่ เมื่อของหอมต่าง ๆ มาพร้อมแล้ว เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้บูชาจิตกาธานด้วยของหอมกำมือหนึ่ง
[๓๔] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาจิตกาธานใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาจิตกาธาน[๓๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัด กิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๓๖] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเราเป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๓๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระคันธมุฏฐิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ คันธมุฏฐิยเถราปทานที่ ๖
๗. จิตกปูชกเถราปทาน
บุพประวัติของพระจิตกปูชกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกสาละ
(ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๗๙} [๓๘] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าาปทุมุตตระผู้สูงสุดปรินิพพานแล้ว เมื่อมหาชนช่วยกันยกจิตกาธานขึ้น เราบูชาด้วยดอกสาละ
จบ ๖. คันธมุฏฐิยเถราปทาน (๓๗๖)