๑. โถมกเถราปทาน (๒๕๑) เล่ม ๓๒

๒๖. โถมกวรรค

๑. โถมกเถราปทาน

บุพประวัติของพระโถมกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสรรเสริญ

(ท่านพระโถมกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๕๓} [๑] เราอยู่ในเทวโลก ได้ฟังธรรมของพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่แล้วเบิกบานใจได้กล่าวคำนี้ว่า[๒] “ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นอุดมบุรุษ ขอนอบน้อมแต่พระองค์ พระองค์ทรงแสดงอมฤตบท ทรงยังชนเป็นอันมากให้ข้ามได้”[๓] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้กล่าววาจาใดในกาลนั้น ด้วยการกล่าววาจานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระโถมกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โถมกเถราปทานที่ ๑

๒. เอกาสนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกาสนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายบิณฑบาต

(ท่านพระเอกาสนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๕๔} [๕] เรากับภรรยาต้องการจะก่อสร้างกุศลสมภารไว้ในศาสนาของ พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด จึงละเพศเทวดามาในมนุษยโลกนี้[๖] เรามีใจผ่องใสได้ถวายภิกษาแก่พระเถระนามว่าเทวละ ผู้เป็น สาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ[๗] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต[๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกาสนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกาสนทายกเถราปทานที่ ๒