๒. เอกาสนทายกเถราปทาน (๒๕๒) เล่ม ๓๒

วิชหิตฺวา เทววณฺณํ สภริโย อิธาคมึ

อธิการํ กตฺตุกาโม พุทฺธเสฏฺฐสฺส สาสเน.

ข้าพเจ้ากับภรรยาต้องการจะสร้างกุศลอันยิ่งใหญ่ไว้ ในศาสนาของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด จึงละเพศเทวดามาในมนุษยโลกนี้

เทวโล นาม นาเมน ปทุมุตฺตรสาวโก

ตสฺส ภิกฺขา มยา ทินฺนา วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส ได้ถวายภิกษาแก่พระเถระนามว่าเทวละ ผู้เป็นสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปิณฺฑปาตสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกาสนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกาสนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกาสนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกาสนทายกเถราปทานที่ ๒ จบ