๖. อุปหนทายกเถราปทาน (๒๕๖) เล่ม ๓๒

๖. อุปาหนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุปาหนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายรองเท้า

(ท่านพระอุปาหนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๕๘} [๒๐] ในกาลนั้น เรามีชื่อว่าจันทนะ เป็นบุตรของพระปัจเจกพุทธเจ้า เราได้ถวายรองเท้าคู่หนึ่งด้วยความปรารถนาว่า “ท่านจะยัง ความตรัสรูให้สำเร็จแก่เราได้”[๒๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายรองเท้าใดในกาลนั้น ด้วย การถวายรองเท้านั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายรองเท้า[๒๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุปาหนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุปาหนทายกเถราปทานที่ ๖

๗. มัญชริปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระมัญชริปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ต่าง ๆ

(ท่านพระมัญชริปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๕๙} [๒๓] เราทำพุ่มดอกไม้แล้วเดินไปบนถนน ได้พบพระพุทธเจ้าผู้เลิศ กว่าสมณะทั้งหลายแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์[๒๔] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส และมีปีติอย่างยิ่ง จึงประคอง ดอกไม้ด้วยมือทั้งสองบูชาแด่พระพุทธเจ้า[๒๕] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้[๒๖] ในกัปที่ ๗๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นใหญ่ ในแผ่นดินพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าโชติยะ มีกำลังมาก[๒๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมัญชริปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ มัญชริปูชกเถราปทานที่ ๗