๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน (๒๖๐) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ นิสินฺนํ ปพฺพตนฺตเร

โอภาสยนฺตํ รํสิยา <1024> สิขินํ สิขินํ ยถา.

ข้าพเจ้าได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ประทับนั่งอยู่ระหว่างภูเขา ทรงรุ่งเรืองด้วยพระรัศมีดุจกองเพลิง

อคฺคชํ ปุปฺผมาทาย อุปคญฺฉึ นรุตฺตมํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้าถือดอกบัว เข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้เป็นนรชนผู้สูงสุด มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้บูชาพระพุทธเจ้า

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปญฺจวีสติกปฺปมฺหิ อโหสึ มิตฺตฆาตโก <1025>

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๒๕ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่ามิตตฆาตกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อคฺคปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อคฺคปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

โถมกวคฺโค ฉพฺพีสติโม.

ตสฺสุทฺทานํ

โถมเกกาสนจิตกํ จมฺปโก สตฺตปาฏลิ

ปาทุมญฺชริปณฺณญฺจ <1026> กุฏิโท อคฺคปุปฺผิโย

คาถาโย คณิตา เจตฺถ เอกตาฬีสเมว จาติ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอัคคปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อัคคปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ

โถมกวรรคที่ ๒๖ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โถมกเถราปทาน

๒. เอกาสนทายกเถราปทาน

๓. จิตกปูชกเถราปทาน

๔. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

๕. สัตตปาฏลิยเถราปทาน

๖. อุปาหนทายกเถราปทาน

๗. มัญชริปูชกเถราปทาน

๘. ปัณณทายกเถราปทาน

๙. กุฏิทายกเถราปทาน

๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน