๓. โมทกทายิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

[๒๓] ดิฉันได้เลือกเก็บดอกช้างน้าวมาถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระมหาวีรเจ้าทรงดมกลิ่นดอกช้างน้าวซึ่งมีกลิ่นเหมือนทิพย์[๒๔] พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นมหาวีระ พระนายกของโลก พระนามว่าวิปัสสีทรงรับแล้วได้ทรงดมกลิ่นในขณะที่ดิฉันมองดูอยู่ในครั้งนั้น[๒๕] ดิฉันประนมมือถวายบังคมพระพุทธองค์ผู้อุดมกว่าสัตว์ ทำจิตของตนให้เลื่อมใส ต่อจากนั้นก็ได้เดินขึ้นภูเขาไป[๒๖] ในกัปที่ ๙๐ แต่ภัทรกัปนี้ ดิฉันได้ถวายดอกไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายดอกไม้นั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๗-๒๙] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า พระสลฬปุปผิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สลฬปุปผิกาเถรีอปทานที่ ๒

๓. โมทกทายิกาเถรีอปทาน

บุพประวัติของพระโมทกทายิกาเถรี

ว่าด้วยผลแห่งการถวายขนมต้ม

(พระโมทกทายิกาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๕๓} [๓๐] ดิฉันเป็นนางกุมภทาสีอยู่ในนครพันธุมดี ดิฉันถือขนมต้มซึ่งเป็นส่วนของดิฉันไปท่าน้ำ

[๓๑] ได้พบสมณะผู้มีจิตสงบมีใจเป็นสมาธิที่หนทาง ก็มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส จึงได้ถวายขนมต้ม ๓ ชิ้น[๓๒] ด้วยกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ดิฉันจึงไม่ได้ไปสู่วินิบาตเลยตลอด ๒๙ กัป[๓๓] ก็ดิฉันทำสมบัติแล้วเสวยสิ้นทุกอย่าง ได้บรรลุอจลบท (นิพพาน) เพราะถวายขนมต้ม ๓ ชิ้น[๓๔-๓๖] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า พระโมทกทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โมทกทายิกาเถรีอปทานที่ ๓

๔. เอกาสนทายิกาเถรีอปทาน

บุพประวัติของพระเอกาสนทายิกาเถรี

ว่าด้วยผลแห่งการจัดอาสนะถวายสงฆ์

(พระเอกาสนทายิกาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๕๔} [๓๗] ในกาลนั้น ดิฉันเป็นช่างร้อยดอกไม้ชาวพระนครหังสวดี มารดาบิดาของดิฉันท่านไปทำงาน[๓๘] ดิฉันได้พบพระสมณะกำลังเดินไปตามถนนในเวลาเที่ยงวัน ดิฉันได้ปูลาดอาสนะไว้