๒. สลฬปุปผิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

พอดิฉันอายุได้ ๗ ขวบ ก็ได้ออกบวช

เป็นบรรพชิต ได้บรรลุอรหัตเมื่อยังไม่ทันจะถึง

ครึ่งเดือน ดิฉันมีอาสวะสิ้นไปหมดแล้ว ดังนี้

ภพใหม่ไม่มีอีก.

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ ดิฉันได้ทำกรรม

ใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคติ

เลย นี้เป็นผลแห่งอุโบสถศีล

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระเอกุโปสถิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบเอกุโปสถิกาเถรีอปทาน.

สลฬปุปผิกาเถรีอปทานที่ ๒ (๑๒)

ผลของการถวายดอกช้างน้าว

[๑๕๒] ครั้งนั้น ดิฉันเกิดเป็นนางกินรี

อยู่ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ดิฉันได้พบพระ-

นราสภผู้เป็นเทพของทวยเทพ กำลังเสด็จจงกรม

อยู่

ดิฉันได้เลือกเก็บดอกไม้ช้างน้าวมาถวาย

แด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระมหาวีรเจ้า-

ทรงดมกลิ่นดอกไม้ช้างน้าว ซึ่งมีกลิ่นเหมือนทิพย์

พระมหาวีระผู้นำโลกพระนามว่าวิปัสสี

สัมพุทธเจ้าทรงรับแล้ว ได้ทรงดมกลิ่น ในเมื่อ

ดิฉันมองดูอยู่ในครั้งนั้น ดิฉันประนมอัญชลี

ถวายบังคม พระพุทธองค์ผู้อุดมกว่าสัตว์สองเท้า

ทำจิตของตนให้เลื่อมใส ต่อจากนั้น ก็ได้เดินขึ้น

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ ดิฉันได้ถวาย

ดอกไม้ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายดอกไม้นั้น

ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทะบูชา

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. .. คำสอน

ของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระสลฬปุปผิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบสลฬปุปผิกาเถรีอปาน.

โมทกทายิกาเถรีอปานที่ ๓ (๑๓)

ผลของการถวายขนมต้ม ๓ ชิ้น

[๑๕๓ ] ดิฉันเป็นนางกุมภทาสีอยู่ใน

พระนครพันธุมดี ดิฉันถือเอาขนมต้มอันเป็นส่วนของดิฉันไปท่าน้ำได้พบสมณะผู้มีจิตสงบ มีใจ

เป็นสมาธิ ที่หนทาง ก็มีจิตเลื่อมใสโสมนัส

จึงได้ถวายขนมต้ม ๓ ชิ้น