๒. โภชนทายกเถราปทาน (๓๑๒) เล่ม ๓๒

สุชาโต สาลลฏฺฐีว โสภญฺชนมิวุคฺคโต

อินฺทลฏฺฐิริวากาเส วิโรจติ สทา ชิโน.

พระชินเจ้าย่อมรุ่งโรจน์ทุกเมื่อ ดังหน่อต้นรังที่เกิดดี ดุจไม้อัญชันที่กำลังขึ้นงาม (และ) เหมือนสายรุ้งในอากาศ

ตสฺส เทวาติเทวสฺส เวสฺสภุสฺส มเหสิโน

อทาสิ โภชนมหํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส ได้ถวายโภชนะแด่พระองค์ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ พระนามว่าเวสสภู ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ตํ เม พุทฺโธ อนุโมทิ สยมฺภู อปราชิโต

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ ผลํ นิพฺพตฺตตู ตว.

พระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ทรงอนุโมทนาทานของข้าพเจ้านั้นว่า ผลจงบังเกิดแก่ท่านในภพที่เกิดเถิด

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โภชนสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายโภชนะ

ปญฺจวีเส อิโต กปฺเป เอโก อาสึ อมิตฺตโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๒๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าอมิตตกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โภชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โภชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระโภชนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โภชนทายกเถราปทานที่ ๒ จบ