๓. คตสัญญกเถราปทาน (๓๑๓) เล่ม ๓๒

อากาเสว ปทํ นตฺถิ อมฺพเร อนิลญฺชเส

สิทฺธตฺถํ ชินมทฺทกฺขึ คจฺฉนฺตํ ติทิวงฺคณํ. <1116>

ในอากาศไม่ปรากฏรอยเท้า ข้าพเจ้าได้เห็นพระชินเจ้า พระนามว่าสิทธัตถะเสด็จเหาะไป ยังหมู่เทวดาชั้นดาวดึงส์ทางอากาศในท้องฟ้า

อนิเลเนริตํ ทิสฺวา สมฺมาสมฺพุทฺธจีวรํ

วิตฺติ มมาหุ ตาวเท <1117> ทิสฺวาน คมนํ มุนึ. <1118>

ขณะนั้น ข้าพเจ้าได้เห็นชายจีวร ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่สะบัดพลิ้วไปตามลมจึงมีความปลาบปลื้มใจเป็นอย่างมาก เพราะได้เห็นพระมุนีเสด็จไป

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในพระพุทธเจ้า

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คตสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

คตสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระคตสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

คตสัญญกเถราปทานที่ ๓ จบ