๖. เอกปิณฑปาตทายิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

นัยว่า พระนฬมาลิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นฬมาลิกาเถรีอปทานที่ ๕

๖. เอกปิณฑปาตทายิกาเถรีอปทาน

บุพประวัติของพระเอกปิณฑปาตทายิกาเถรี

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาหารบิณฑบาตครั้งเดียว

(พระเอกปิณฑปาตทายิกาเถรีได้กลาวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๖} [๔๖] ในพระนครพันธุมดี มีพระบรมกษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่าพันธุมา ดิฉันเป็นพระอัครมเหสีของท้าวเธอ เป็นบางคราวจึงได้เจรจากัน[๔๗] ในกาลนั้น ดิฉันนั่งอยู่ในที่ลับคิดอย่างนี้ว่า “ก็กุศลกรรมที่พึง ถือเอาไปได้ที่เราทำไว้ไม่มีเลย

[๔๘] เราจะด้องไปนรกที่มีความเร้าร้อนใหญ่ยิ่ง เผ็ดร้อน ร้ายกาจทารุณโดยแน่นอน ในข้อนี้เราไม่มีความสงสัยเลย” ดังนี้[๔๙] ดิฉันเข้าไปเฝ้าพระราชา แล้วกราบทูลว่า“ขอเดชะ ขอพระองค์จงพระราชทานสมณะให้หม่อมฉันสักองค์หนึ่งเถิด หม่อมฉันจักนิมนต์ให้ท่านฉัน”

[๕๐] พระมหาราชาได้พระราชทานสมณะผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้วให้ดิฉัน ดิฉันรับบาตรของท่านแล้วนิมนต์ท่านให้ฉันจนอิ่มหนำด้วยภัตตาหารอย่างดี[๕๑] ดิฉันบูชาด้วยภัตตาหารอย่างดีแล้วทำของหอมและเครื่องไล้ทา ปิดไว้ด้วยตาข่าย คลุมไว้ด้วยผ้าเหลือง[๕๒] ดิฉันนึกถึงทานของดิฉันนี้เป็นอารมณ์ตราบเท่าสิ้นชีวิต ทำจิตให้เลื่อมใสในกรรมนั้นแล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๕๓] ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสักรินทรเทวราช ๓๐ พระองค์ สิ่งที่ดิฉันปรารถนาด้วยใจย่อมบังเกิดสมดังประสงค์[๕๔] ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๐ พระองค์ เป็นผู้สร้างสมตัวเอง ท่องเที่ยวไปในภพน้อยภพใหญ่[๕๕] ดิฉันพ้นจากเครื่องผูกทุกอย่างแล้ว มีการอุบัติไปปราศแล้ว มีอาสวะสิ้นไปหมดแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีก[๕๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ ดิฉันได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายทานนั้น ดิฉันจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต[๕๗-๕๙] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คําสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า พระเอกปิณทปาตทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกปิณฑปาตทายิกาเถรีอปทานที่ ๖

๗. กฏัจฉุภิกขาทายิกาเถรีอปทาน

บุพประวัติของพระกฏัจฉุภิกขาทายิกาเถรี

ว่าด้วยผลแห่งการถวายภิกษาหารหนึ่งทัพพี

(พระกฏัจฉุภิกขาทายิกาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๗} [๖๐] ดิฉันได้ตักภิกษาทัพพีหนึ่งถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดพระนามว่าติสสะบรมศาสดา ซึ่งกำลังเสด็จเที่ยวบิณฑบาตอยู่[๖๑] พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะบรมศาสดาผู้ทรงเป็นพระอัครนายกของโลกทรงรับแล้ว ประทับยืนทำอนุโมทนาแก่ดิฉันกลางถนนว่า[๖๒] “เธอถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแล้วจักไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ จักได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสักรินทรเทวราชถึง ๓๖ พระองค์[๖๓] จักได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐ พระองค์ เธอจักได้สิ่งที่ใจปรารถนาในกาลทั้งปวง[๖๔] เธอเสวยสมบัติแล้ว จักเป็นผู้ไม่มีความห่วงใยออกบวชกำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะ นิพพาน,[๖๕] พระติสสสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอัครนายกของโลกผู้เป็นนักปราชญ์ ครั้นตรัสดังนี้แล้วก็เหาะขึ้นสู่นภากาศเหมือนพญาหงส์บินอยู่ในอัมพรฉะนั้น[๖๖] ทานดิฉันได้ให้ดีแล้วทีเดียว ยัญสมบัติดิฉันได้บูชาดีแล้ว ดิฉันบรรลุบทอันไม่หวั่นไหวแล้วก็เพราะถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง