๖. เอกปิณฑปาตทายิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

เอกปิณฑปาตทายิกาเถรีอปทานที่ ๖ (๖)ผลของการถวายข้าวผสมน้ำนม

[๑๔๖] ในพระนครพันธุมดี มีพระบรม

กษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่า พันธุมา ดิฉันเป็นพระอัครมเหสีของท้าวเธอ ดิฉันย่อมพูดกะคนบางคน ครั้งนั้น ดิฉันอยู่ในที่ลับ นั่งคิดอย่างนี้ว่า ก็กุศลที่บุคคลจะพึงถือเอาไปด้วย ที่เราทำแล้วไม่มีเลย

เราจะต้องไปนรกที่มีความเร่าร้อนใหญ่

ยิ่ง เผ็ดร้อนร้ายกาจ ทารุณโดยแน่นอน ในข้อนี้เราไม่มีความสงสัยเลย ดังนี้

ดิฉันเข้าเฝ้าพระราชา แล้วกราบทูลว่า

ขอเดชะ ขอพระองค์จงพระราชทานสมณะให้หม่อมฉันสักองค์หนึ่งเถิด หม่อมฉันจักนิมนต์ให้ท่านฉัน พระมหาราชาได้พระราชทานสมณะผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้วให้ดิฉัน ดิฉันรับบาตรของท่านแล้วนิมนต์ท่านให้ฉันจนอิ่มหนำ ด้วยข้าวที่ระคนด้วยน้ำนมและทธิแล้ว ดิฉันบูชาด้วยข้าวที่ระคนด้วยน้ำนมและทธิแล้ว ทำของหอมและเครื่องไท้ทา เอาร่างแหปิดแล้วเอาผ้าเหลืองคลุมไว้

ดิฉันนึกถึงอารมณ์ของดิฉันทราบเท่าสิ้น

ชีวิต ยังจิตให้เลื่อมใสในกรรมนั้นแล้ว ได้ไป

สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าว

สักกเทวราช ๓๐ พระองค์ สิ่งที่ดิฉันปรารถนา

ด้วยใจ ย่อมเกิดสมดังประสงค์

ฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้า

จักรพรรดิ ๒๐ พระองค์ดิฉันเป็นหญิงสร้างตัวเองท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่

ดิฉันพ้นจากเครื่องผูกพันทุกอย่างแล้ว

มีการอุบัติไปปราศแล้ว มีอาสวะสิ้นไปหมดแล้ว

บัดนี้ ภพไปไม่มีอีก

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ ดิฉันได้ให้ทานใด

ในกาลนั้น ด้วยทานนั้นดิฉันจึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งบิณฑบาต

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯลฯ คำสอน

ของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระเอกปิณฑปาตทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ด้วยประการฉะนี้แล.

จบเอกปิณฑปาตทายิกาเถรีอปทาน

กฏัจฉุภิกขาทายิกาเถรีอปทานที่ ๗ (๗)

ผลของการถวายภิกษา ๑ ทัพพี

[๑๔๗] ดิฉันได้ตักเอาภิกษาหนึ่งพันทัพพี

ถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระนามว่าติสสะ บรมศาสดา ซึ่งกำลังเสด็จเที่ยวบิณฑบาตอยู่

พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ บรม-

ศาสดา ผู้นำชั้นของโลก ทรงรับแล้วประทับยืนทำอนุโมทนาแก่ดิฉันกลางถนนว่า

ท่านถวายภิกษาหนึ่งทัพพีแล้ว จักไป

สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ จักได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสักรินเทวราช ถึง ๓๖ พระองค์ จักได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐ พระองค์ท่านจักได้สิ่งที่ใจปรารถนาในกาลทั้งปวง

ท่านเสวยสมบัติแล้ว จักเป็นผู้ไม่มีความ

ห่วงใยออกบวช กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วจักเป็นผู้ไม่มีอาสวะนิพพาน

พระติสสะสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้นำชั้น

เลิศของโลก เป็นนักปราชญ์ ครั้นตรัสดังนี้แล้วก็เหาะขึ้นสู่นภากาศ เหมือนพระยาหงส์บินอยู่ในอัมพรฉะนั้น.