๔. สังกมนทาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโกณฑัญญะ

ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

ทรงช่วยสัตว์ให้ข้ามพ้น เสด็จดำเนินไปตามถนน

กุลบุตรกุลธิดาออกจากเรือนแล้วนอนคว่ำหน้า

ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้ทรงอนุเคราะห์

ได้เสด็จเหยียบไปบนศีรษะหม่อมฉัน

พระองค์ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ครั้นเสด็จเหยียบแล้ว ได้เสด็จเลยไป

หม่อมฉันได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต

ก็เพราะจิตที่เลื่อมใสนั้น

กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระสังกมนทาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สังกมนทาเถริยาปทานที่ ๔ จบ