arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · สุเมธาวรรค

๔. สังกมนทาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสุเมธาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุเมธาวรรค สังกมนทาเถริยาปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๒ หน้า ๕๑๐–๕๑๐

หน้า ๕๑๐

สังกมนทาเถรีอปทานที่ ๔ (๔)

ผลแห่งการอุทิศร่างกายเป็นสะพาน

[๑๔๔] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โกณฑัญญะ ผู้ประเสริฐกว่า ผู้คงที่ทรงช่วยสัตว์ให้ข้ามวัฏสงสาร เสด็จพระดำเนินไปที่ถนน

ดิฉันออกจากเรือนแล้วนอนคว่ำหน้า

ครั้งนั้น สมเด็จพระโลกเชษฐ์ผู้ทรงพระกรุณา ได้เสด็จเหยียบไปบนศีรษะดิฉัน

ครั้นแล้ว พระองค์ก็ได้เสด็จเลยไป ดิฉัน

ได้ไปสวรรค์ชั้นดุสิต ก็เพราะจิตเลื่อมใสนั้น

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯลฯ คำสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว

ทราบว่า ท่านพระสักมนทาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประ-การฉะนี้แล.

จบสังกมนทาเถรีอปทาน

นฬาลิกาเถรีอปทานที่ ๕ (๕)

ผลของการถวายดอกอ้อ

[๑๔๕] ดิฉันได้เกิดเป็นนางกินรีอยู่ที่ฝั่ง

แม่น้ำจันทภาคา ครั้งนั้นดิฉันได้พบพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร

จบ ๔. สังกมนทาเถริยาปทาน