พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · สุเมธาวรรค
๔. สังกมนทาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสุเมธาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุเมธาวรรค สังกมนทาเถริยาปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๒ หน้า ๕๑๐–๕๑๐
สังกมนทาเถรีอปทานที่ ๔ (๔)
ผลแห่งการอุทิศร่างกายเป็นสะพาน
[๑๔๔] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โกณฑัญญะ ผู้ประเสริฐกว่า ผู้คงที่ทรงช่วยสัตว์ให้ข้ามวัฏสงสาร เสด็จพระดำเนินไปที่ถนน
ดิฉันออกจากเรือนแล้วนอนคว่ำหน้า
ครั้งนั้น สมเด็จพระโลกเชษฐ์ผู้ทรงพระกรุณา ได้เสด็จเหยียบไปบนศีรษะดิฉัน
ครั้นแล้ว พระองค์ก็ได้เสด็จเลยไป ดิฉัน
ได้ไปสวรรค์ชั้นดุสิต ก็เพราะจิตเลื่อมใสนั้น
ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯลฯ คำสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว
ทราบว่า ท่านพระสักมนทาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประ-การฉะนี้แล.
จบสังกมนทาเถรีอปทาน
นฬาลิกาเถรีอปทานที่ ๕ (๕)
ผลของการถวายดอกอ้อ
[๑๔๕] ดิฉันได้เกิดเป็นนางกินรีอยู่ที่ฝั่ง
แม่น้ำจันทภาคา ครั้งนั้นดิฉันได้พบพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร
จบ ๔. สังกมนทาเถริยาปทาน