๕. เอกัญชลิยเถราปทาน (๒๗๕) เล่ม ๓๒

อุทุมฺพเร วสนฺตสฺส นิยเต ปณฺณสนฺถเร

วุตฺโถกาโส มยา ทินฺโน สมณสฺส มเหสิโน.

ข้าพเจ้าได้ถวายโอกาสที่อยู่ แด่พระสมณะผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ผู้ประทับนั่งบนเครื่องลาดใบไม้ที่ติดกันใกล้ต้นมะเดื่อ

ติสฺสสฺส ทิปทินฺทสฺส โลกนาถสฺส ตาทิโน

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน สนฺถรึ ปุปฺผสนฺถรํ.

ข้าพเจ้าประคองอัญชลีแล้ว ลาดเครื่องลาดดอกไม้ถวายพระผู้มีพระภาคนามว่าติสสะ ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เป็นที่พึ่งของโลก ผู้คงที่

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กรึ ปุปฺผสนฺถรํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำเครื่องลาดดอกไม้ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาด

อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ อโหสึ มนุชาธิโป

เอกอญฺชลิโก นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าเอกอัญชลิกะ เป็นใหญ่ในมนุษย์ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกญฺชลิโย <1049> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกญฺชลิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกัญชลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกัญชลิยเถราปทานที่ ๕ จบ