๘. อาลุวทายกเถราปทาน (๒๗๘) เล่ม ๓๒

๘. อาลุวทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอาลุวทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเหง้ามัน

(ท่านพระอาลุวทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๐} [๓๑] มีแม่นํ้าใหญ่อันสวยงามน่าดูอยู่ใกล้ภูเขาหิมวันต์ ที่ใกล้แม่น้ำนั้น เราได้เห็นพระอรหันต์ผู้ปราศจากราคะ มีรัศมีผ่องใสน่าดู[๓๒] เราเห็นท่านผู้ประกอบในความสงบระงับอย่างยิ่งแล้วมีใจชื่นบาน เลื่อมใสได้ถวายเหง้ามันแก่ท่านด้วยมือทั้งสองของตน[๓๓] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเหง้ามันใด ด้วยการถวายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้ามัน[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอาลุวทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อาลุวทายกเถราปทานที่ ๘

๙. ปุณฑรีกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุณฑรีกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกบัวขาว

(ท่านพระปุณฑรีกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๘๑} [๓๕] ในกาลนั้น ได้มีพระสยัมภูผู้มีพระรัศมีมีพระนามว่าโรมสะ เรา มีจิตเลื่อมใสได้ถวายดอกบัวขาวแด่ท่าน[๓๖] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายดอกบัวขาวในกาลนั้น ด้วยการถวายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกบัวขาว[๓๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุณฑรีกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุณฑรีกเถราปทานที่ ๙