๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔) เล่ม ๓๒

อตฺถทสฺสี ตุ ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

อพฺภุคฺคนฺตฺวาน เวหาสํ คจฺฉเต <842> อนิลญฺชเส.

ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน เสด็จเหาะขึ้นสู่ท้องฟ้าไปในอากาศ

ยมฺหิ เทเส ฐิโต สตฺถา อพฺภุคฺคจฺฉิ มหามุนิ

ตาหํ เทสํ อปูเชสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ.

พระศาสดามหามุนี ประทับอยู่ในภูมิภาคใดแล้วเสด็จเหาะขึ้นไป ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส ได้บูชาภูมิภาคนั้นด้วยมือทั้งสองของตน

อฏฺฐารเส กปฺปสเต อทฺทสํ ยํ มหามุนึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เทสปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้เห็นพระมหามุนี จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาภูมิภาค(ที่พระองค์ประทับ)

เอกาทเส กปฺปสเต โคสุชาตสนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๑๑๑ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าโคสุชาตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทสปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เทสปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเทสปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เทสปูชกเถราปทานที่ ๔ จบ