๕. กณิการฉทนิยเถราปทาน (๑๖๕) เล่ม ๓๒

เวสฺสภู นาม สมฺพุทฺโธ โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

ทิวาวิหาราย มุนิ โอคาหยิ มหาวนํ.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภู ผู้เจริญที่สุดในโลก

ทรงองอาจกว่านรชน เป็นมุนี เสด็จเข้าป่าใหญ่ เพื่อทรงพักกลางวัน

กณิการํ โอจินิตฺวา ฉตฺตํ กตฺวานหนฺตทา

ปุปฺผจฺฉทนํ กตฺวาน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เก็บดอกกรรณิการ์มาทำเป็นร่ม ได้ทำเพดานดอกไม้บูชาพระพุทธเจ้า

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

อิโต วีสติกปฺปมฺหิ โสณฺณาภา อฏฺฐ ขตฺติยา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๒๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ พระนามว่าโสณณาภะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กณิการฉตฺติโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กณิการฉตฺติยตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระกณิการฉัตติยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

กณิการฉัตติยเถราปทานที่ ๕ จบ